E çmendun kinse prej mallit, poezi nga Ledia Dushi

Poezi/ Një tufë poezi të pabotuara nga Ledia Dushi, e cila vazhdon të lindë vargje shpërthyese, në stil e temperament. Gjendje rebele që zbathin çdo ndjesi të ndryra në këto vargje që shenjojnë lindjen, si çast i transformimit shpirtëror, duke mbajtur gjallë gegnishten

Ledia Dushi

netësh qiellnash e frymet lutja del toket
buket e ujit e kambësh zbathë
territ ban mjegull shpirti therun flakash t`qirit
e sheh përmbi me sy shkepun mishit
e sheh përmbi Dritën e Fundme që s`duhet kryet me e pa
s`lypen kambë me e mbërri Dritën që asht Atje e na
shkojmë përnatë me Shpirt e bartena as n`gjeth as n`shi as n`shpend
Shtrigat udhëtojnë përnatë për n`Sabbath me shpirt s`paku
prej larg për Atje lshohena tanë natën për terr me mishin djegun
me shpirt s`paku udhëtojmë për Atje si Shtrigat n`Sabbath
digjemi me e nxjerrun toket lutjen frymet qiellnash netësh
25.02.2010

***

ndjej nji si aromë lulesh t`pikueme ujnash e m`therin për dekë
tjetër s`lypi veç me mujt me pa si ka me m`kullue
trupi kujtesë e sende t`heshtuna
ushqye n`gjak e n`dritë mbyllun sa pak nën lëkurë
sa fort nën lëkurë me emna e t`paemna
tinguj që n`fyt m`vijnë e dalin pa pra
andej kah kanë ardhë s`i duhet gojë me dalë
veç kohë t`shtyeme tashma që bajnë vend
nëpër mue e m`grishin për me i thirrë e me i ulë
diku mes mendes zemrës territ me ditë me heshtë
e me lutë asgjanë sa për pak pa mend pa zemër pa terr
me u bartë n`atë t`imtë kohe sa për tana kohët me lutë asgjanë sa për pak
me dalun vedit zemret territ nji peme t`plasun
me kambë t`pshtjelluna çudë e pa kurrnji kohë n`duer as n`mend
15.03.2010

***
aty ku shndrisin engjëjt n`ferk ngjitë detit qiellin ndajnë n`ag
e zemren teme t`mbetun Andej e t`rrëzueme këndej për me dashtë
frymët e tokës terr asht përfundi parzmit veç Zoti mundet e ulet
me m`dashtë për pak ditë për pak orë fshehun n`pak trup e n`shumë
dritë sysh që i ka mësue me m`pa
27.09.2010

***
eci me diell n`kërthizë n`pak dhè e shumë ujna e pëllambët shtrij
n`pritje
përmbi m`këputen lule e lshohem zhdukem n`ujna e tretem tretem
tretem
e frymë ma nuk marr e frymë s`ka kurrkund n`pak dhè eci e n`shumë
ujna
mbuloj diellin praj frymën e prekem prekem prekem gishtash t`hapun
me krena t`zatetuna posa lulesh me pa a jam a pak dheut e shumë
ujnash
endi veç frymën e bartun ç`prej s`dihet kur
28.09.2010

***
s`asht gja e jemja me vdekë ngjitë i shkoj kur praj me e pa ujnash shkoj
me e pa
kur praj e s`kam kurrkend ujnash të errët me sy t`ngulun e nji za dimni
që s`mbahet
endem n`tokë ç`prej toka asht me vdekjen s`ndeshem veç shkoj me
e pa kuk vetëm
sa herë ndalen n`mu e zhbahen kush m`ndeshë s`asht gja me u dënue
me tokë brigjesh
shkunden barka me zane t`ardhun që e zbresin ditën e me kambë
t`zbulueme mas veç
rrugën me ardhë tek ndoj “ti” s`asht send i jemi koha ngjitë i shkoj nji vetjet që shtin
n`mendje pemët e djeg gjithë çka ndesh s`asht e jemja lëkura as zemra
as gjaku që
t`mbulueme m`i mban orët e nisem për me shku ujnash me e pa kur
praj e s`kam kurrkend
Vdekjen që hesht me Zotin e i them ket` letër
28.09.2010

***
bijnё e bijnё e vdesin sytё e natyrёs me vajin e sendeve tё shkrueme
pёr me vdekё
duel Shpirtit t`vet Shejtani e ka me i ndёrrue ngjyrat a frymen qё i shtyn lulet
pёr kah era
a prania e heshtun e Zotave qё s`janё grue asnji Zot s`asht grue
e Zeza asht grue e Zeza dhe e Zbrazёta janё grue qё lshohet nёn diell
pёr lule e ndjell helme e vetё i hedh n`fyt me i provue me duer t`hapuna
pёr me i lanё lulet me u rrёzue e gojё zangatёrrueme herё e bardhё
herё e errёt herё flokёzhgulun e lёkurёçjerrun malit me i hy territ n`fyt e n`sy
sot janё tana ditёt nesёr kurrgja s`ka janё tana fjalёt e nёse i nxjerr zhduken
nё maje t`kresё e kam ditё gjithnji rrin nji pemё qё kalbet e kalbet kah nji fije kah
nji fije kah

nji fije
e nёse je mbrenda don me u shtri n`bar e nёse je ndёr ujna don me u ndeshё
me Zotat qё t`i marrin sytё e t`i lshojnё pa hije ndёr gurё a n`ndoj manastir
duel gojёs s`vet Shejtani mbi nji grue cullak pёrmbys t`dёnueme me vdekё a t`shlirueme me u

djegё
tash s`kam diell as det veç peshen e trupit tem qё digjet e m`ban me u ndje e çmendun kinse
prej mallit

14 Nandor 2011

Google+ Followers