KA NJE KOHE PER GJITHSHKA






































MIHAL HANXHARI
(1930-1999)


Dhe ti pate një kohë për të ëndërruar
Pate një kohë për të shpresuar
Pate një kohë për të besuar
Pate një kohë për të kërkuar
Pate një kohë për të shkruar
Pate një kohë për të botuar,
Pate një kohë për t’u lavdëruar
Pate një kohë për t’u dekoruar
Pate një kohë për…gjithshka
Po ka një kohë për mëshirë
Ka një kohë për kah të mirë
Ka një kohë për pendim
Ka një kohë për përdëllim

Ka një kohë për të parë dritë
Dritë…dritë
Ka një kohë për shpëtim
Ka një kohë për pendim
Futu në dritë, ik nëpër qiell
Shih dorën time që po të ndjell.

Mihal Hanxhari u lind më 1930 në Kentaki (SHBA) dhe u rrit në Tiranë. Studimet e mesme i kreu në gjimnazin e Tiranës, ndërsa të lartat në Universitetin e Budapestit. Në vitet ‘60-‘75 kryen një punë të shquar për ngritjen në nivele evropiane të bibliotekës së Universitetit të Tiranës. Në vitet ‘94-‘95 mban leksione në Institutin e Gjuhëve dhe Qytetërimeve Orientale në Paris. Mihal Hanxhari për shumë vjet me radhë pati shkruar një numër të madh poezish, prozë dhe përkthime, të cilat u gjetën pas vdekjes së tij në qershor të 1999, që u botuan nga familjarët dhe shokët. Ato përbëhen nga dy vëllime me poezi, tri vëllime me proza poetike dhe gjashtë vëllime me përkthime të poetëve të mëdhenj botëror, si: Shakespeare, Tagore, Wild, Baudelaire, Gide etj. Kritikët shqiptarë e kanë vlerësuar lartë këtë krijimtari. Këto vlerësime janë botuar në një vëllim të veçantë të titulluar: “Mihal Hanxhari. Njeriu dhe vepra”.

Google+ Followers